ناو آبراهام لینکلن چیست؟ / شهری شناور با ۵ هزار ساکن و میلیاردها دلار ارزش
شاید در نگاه اول باورنکردنی بهنظر برسد، اما ناو هواپیمابر هستهای یواساس آبراهام لینکلن بهتنهایی ارزشی بالاتر از تولید ناخالص داخلی بسیاری از کشورهای کوچک جهان دارد. ارزش کلی این ناو غولپیکر بیش از ۱۲ میلیارد دلار برآورد میشود؛ رقمی که آن را بالاتر از اقتصاد کشورهایی مانند مالدیو، فیجی و بوتان قرار میدهد و عملاً از آن یک «اقتصاد واقعی شناور» ساخته است.
به گزارش عصر فناوری، ناو آبراهام لینکلن در زمان استقرار و انجام مأموریتهای دریایی، روزانه حدود ۲.۵ میلیون دلار (معادل تقریبی ۳۷۵ میلیارد تومان) هزینه دارد. این هزینه شامل همه مخارج لجستیکی لازم برای ادامه عملیات، تأمین نیازهای خدمه و نگهداری فنی کشتی در مناطق عملیاتی از جمله خاورمیانه است؛ از غذا و تعمیرات گرفته تا پشتیبانیهای پیچیده نظامی.
ارزش ناو؛ فراتر از تولید ناخالص ملی کشورها
بر اساس گزارشهای منتشرشده، ارزش کلی ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن از تولید ناخالص داخلی بسیاری از کشورهای کوچک جهان بیشتر است. این ناو هستهای بیش از ۱۲ میلیارد دلار ارزش دارد؛ رقمی که آن را بالاتر از GDP کشورهایی مانند مالدیو، فیجی و بوتان قرار میدهد.
ناو آبراهام لینکلن (CVN-۷۲) با طولی بیش از ۳۳۰ متر، در اواخر دهه ۱۹۸۰ با هزینهای حدود ۴.۵ میلیارد دلار ساخته شد. با احتساب نرخ تورم، ارزش امروز بدنه این ناو فولادی بهتنهایی به بیش از ۱۱ میلیارد دلار میرسد؛ رقمی که نشاندهنده یک سرمایهگذاری زیرساختی عظیم است.
اما ماجرا به همینجا ختم نمیشود. جنگندههای مستقر روی این ناو، از جمله F-۳۵C Lightning II و F/A-۱۸ Super Hornet، بهتنهایی حدود ۵ میلیارد دلار دیگر به ارزش کلی آن اضافه میکنند. به این ترتیب، مجموع ارزش داراییهای ناو و هواپیماهایش بین ۱۲ تا ۱۶ میلیارد دلار تخمین زده میشود؛ رقمی که حتی از تولید ناخالص ملی مالدیو یا فیجی (حدود ۶.۳ میلیارد دلار) و تقریباً پنج برابر GDP کشور بوتان (حدود ۳.۱ میلیارد دلار) بیشتر است.
هزینههای نجومی برای زنده نگه داشتن یک غول دریایی
هزینههای نگهداری و عملیات ناو هواپیمابر آبراهام لینکلن روزانه حدود ۲.۵ میلیون دلار برآورد میشود. این هزینهها شامل بخشهای مختلفی است که هر کدام بهتنهایی ارقام قابلتوجهی را به خود اختصاص میدهند:
تغذیه ۵ هزار نفر خدمه
بیش از ۵ هزار ملوان و تفنگدار دریایی روی این ناو زندگی میکنند. آشپزخانههای کشتی روزانه حدود ۱۷ هزار وعده غذایی آماده میکنند که تنها برای حفظ توان عملیاتی خدمه، دهها هزار دلار هزینه در پی دارد.
بال هوایی فوقپیشرفته
ناو آبراهام لینکلن میزبان جنگندههای پنهانکار و پیشرفتهای مانند F-۳۵C و F/A-۱۸ Super Hornet است. نگهداری این هواپیماها در شرایط دریایی بسیار پرهزینه است و بهویژه جنگنده F-۳۵C نیازمند پشتیبانی فنی و تعمیرات تخصصی گستردهای است.
تولید روزانه ۱.۵ میلیون لیتر آب شیرین
برای ادامه زندگی در دریا، دستگاههای نمکزدایی ناو بهصورت شبانهروزی فعال هستند و روزانه حدود ۱.۵ میلیون لیتر آب شیرین تولید میکنند. این آب برای آشامیدن، بهداشت و شستوشوی هواپیماها جهت جلوگیری از خوردگی ناشی از آب شور استفاده میشود.
مصرف عظیم سوخت هوانوردی
اگرچه خود ناو از نیروی هستهای بهره میبرد، اما هواپیماهای آن برای برخاست، گشتزنی و عملیات رزمی به مقادیر بسیار زیادی سوخت هوانوردی نیاز دارند که یکی از مهمترین منابع هزینه عملیاتی محسوب میشود.
راکتورهای هستهای قدرتمند
این ناو به دو راکتور هستهای A۴W مجهز است که امکان حرکت بدون سوختگیری تا ۲۰ سال را فراهم میکند. با این حال، نگهداری ایمن و تخصصی این نیروگاههای هستهای در دریا، هزینههای فنی بسیار بالایی دارد.
نبرد دائمی با خوردگی
آب شور دشمن اصلی بدنه فولادی و تجهیزات الکترونیکی حساس است. بخشی از بودجه روزانه ناو صرف تعمیرات، جلوگیری از خوردگی و حفظ آمادگی عملیاتی تجهیزات میشود.
اسکورت نظامی سنگین
آبراهام لینکلن بهتنهایی حرکت نمیکند و معمولاً با یک اسکادران بزرگ متشکل از ۲۱ ناوشکن همراهی میشود؛ از جمله ناوشکنهای کلاس Arleigh Burke مانند USS Frank E. Petersen Jr که خود هزینههای جداگانهای به عملیات اضافه میکنند.