کاربران در کما اینترنت و مسئولان با وعدههای پوشالی
از ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، قطعی و اختلال گسترده اینترنت بینالملل، مشکلات متعددی را برای اقشار مختلف جامعه ایجاد کرده است.
در این مدت، مسئولان دولتی، نمایندگان مجلس و تشکلهای صنفی بارها وعده دادهاند که اینترنت به زودی و پس از تأیید نهادهای ذیصلاح به وضعیت عادی بازخواهد گشت. این وعدهها اغلب شامل بازههای زمانی مشخص، مانند «تا پایان هفته جاری»، بود.
با این حال، زمان مقرر گذشته است و نه تنها اینترنت بینالملل به طور کامل متصل نشده، بلکه هیچ زمان مشخصی برای بازگشت آن اعلام نشده است. شب گذشته (اول بهمن ماه) دبیر شورای امنیت کشور نیز در پاسخ به این پرسش که اینترنت چه زمانی به شرایط عادی بازمیگردد، اعلام کرد:
«زمان بازگشت اینترنت به شرایط عادی را اکنون نمیتوان اعلام کرد و این امر متناسب با وضعیت خواهد بود.»
در روزهای پس از قطعی اینترنت، مسئولان بر چند محور تأکید داشتند: «موقتی بودن اختلال اینترنت»، «بازگشت تدریجی اتصال»، «حل کامل مشکل حداکثر تا اوایل بهمنماه» و «ایجاد شرایط عادی برای کسبوکارها و فعالیتهای آنلاین». با این حال، امروز پنجشنبه (دوم بهمن ماه)، واقعیت میدانی نشان میدهد که محدودیتها همچنان ادامه دارند و بسیاری از سرویسها برای کاربران عادی و حرفهای قابل استفاده نیستند.
نامشخص بودن زمان بازگشت اینترنت پیامدهای گستردهای به همراه داشته است: سردرگمی و نگرانی کاربران، آسیب به کسبوکارهای آنلاین، اختلال در آموزش و پژوهش و افزایش بیاعتمادی عمومی نسبت به وعدههای مسئولان. این وضعیت شکاف میان اظهارات رسمی و تجربه واقعی مردم را بیشتر کرده است.
یکی از انتقادات اصلی، نبود شفافیت در اطلاعرسانی است. مسئولان به جای ارائه جدول زمانی مشخص یا توضیح روشن درباره دلایل تأخیر، غالباً به کلیگویی اکتفا کردهاند؛ رویکردی که نارضایتی مردم را نه تنها کاهش نداده، بلکه تشدید کرده است.
در نهایت، تجربه این دوره نشان میدهد که تداوم وعدههایی که در روند بازگشت اینترنت تأثیر مستقیم ندارند، بیش از هر چیز به کاهش اعتماد عمومی منجر میشود؛ موضوعی که پیامدهای آن فراتر از اینترنت بوده و به سرمایه اجتماعی جامعه بازمیگردد.
