اوج فناوری در دریا: ناوهای آمریکا چطوری بدون GPS و رادار مسیر خود را پیدا میکنند؟
در دنیای امروز، کشتیهای جنگی و بهویژه ناوهای هواپیمابر برای ناوبری، شدیداً به سیستمهای پیشرفتهای مانند GPS و رادار وابسته هستند. اما کارشناسان نظامی هشدار میدهند که در صورت وقوع یک درگیری بزرگ، این فناوریها اولین هدف حملات سایبری یا موشکی خواهند بود. در چنین شرایطی، توانایی حرکت بدون اتکا به فناوریهای مدرن، اهمیت حیاتی پیدا میکند.
چالش ناوبری در شرایط بحرانی
سیستمهای رادار و GPS برای ناوبری دقیق ناوهای هواپیمابر حیاتی هستند. با این حال، بر اساس گزارش موسسه نیروی دریایی ایالات متحده، در زمان جنگ، GPS احتمالاً اولین سیستم از کار میافتد. این مسئله، نیاز به راهکار جایگزین برای ادامه مأموریتها را افزایش میدهد.
ناوبری نجومی: راهکار باستانی اما حیاتی
در پاسخ به این چالش، نیروی دریایی آمریکا دوباره به اصول ناوبری نجومی بازگشته است؛ روشی که هزاران سال پیش کشتیها را در مسیر درست هدایت میکرد.
نمونه بارز این مهارت، مأموریت سال ۲۰۲۲ ناو تهاجمی USS Essex بود که ۱۸۰۰ مایل دریایی (۳,۳۳۳ کیلومتر) از اوآهو هاوایی تا سن دیگو کالیفرنیا را تنها با استفاده از ابزارهای سنتی مانند چارت کاغذی، قطبنما و سکستانت پیمود، بدون هیچ کمک الکترونیکی. جالب اینجاست که مسیر طیشده با اختلاف کمتر از یک مایل دریایی از مسیر پیشبینیشده مطابقت داشت.
این تمرینها باعث میشوند خدمه در شرایط از دست رفتن فناوریهای مدرن همچنان بتوانند مأموریتهای خود را ادامه دهند. اگرچه سیستمهای STELLA و GPS در ناوبری مدرن ضروری هستند، اما توانایی ناوبری با ستارگان و اجرام آسمانی، مهارتی حیاتی در شرایط بحرانی است. به همین دلیل، نیروی دریایی آمریکا از سال ۲۰۱۶ آموزش ناوبری نجومی را دوباره اجباری کرده است تا آمادگی کامل همیشه حفظ شود.
