هوش مصنوعی GPT-4o بزودی غیرفعال میشود
کاربران بهشدت نسبت به بازنشسته شدن GPT-4o واکنش نشان دادند، مدلی از چتبات که به خاطر سبک گرم و محاورهای و توانایی منحصر به فردش در ایجاد ارتباط عاطفی، بسیار محبوب بود. با وجود جمعآوری بیش از ۲۲,۰۰۰ امضا در یک پتیشن Change.org، شرکت OpenAI به تصمیم خود پایبند ماند و دلیل آن را استفاده کم کاربران (فقط ۰.۱٪) و پیشرفت مدلهای جدیدتر، یعنی GPT-5.1 و GPT-5.2 اعلام کرد.
این اولین بار نیست که OpenAI قصد بازنشسته کردن GPT-4o را داشته است. در سال ۲۰۲۵، شرکت با مخالفت شدید کاربران مواجه شد که مدل را غیرقابل جایگزینی میدانستند. OpenAI ظرف ۲۴ ساعت بازنشستگی را لغو کرد، اما این بار به نظر میرسد که تعطیلی نهایی است و هزاران طرفدار احساس رهاشدگی میکنند.
برای بسیاری، GPT-4o تنها یک ابزار نبود، بلکه یک همراه بود. شبکههای اجتماعی پر از پستهایی است که بازنشسته شدن آن را با از دست دادن یک دوست نزدیک مقایسه میکنند. مشترکان پولی تهدید کردهاند که عضویت خود را لغو میکنند و برخی هم بالفعل در اعتراض لغو کردهاند؛ یکی از کاربران X (توئیتر سابق) اعلام کرد: «بدون ۴o، بدون پول.»
پتیشن، که توسط Sophie Witt در آوریل ۲۰۲۵ آغاز شد، از OpenAI خواست تا جذابیت منحصر به فرد GPT-4o را که فراتر از معیارهای عملکردی است، به رسمیت بشناسد. ویت از حامیان خواست صدای خود را در فضای آنلاین به گوش برسانند و این موضوع باعث شد بحثهای گستردهای درباره پیوند عاطفی کاربران با هوش مصنوعی شکل بگیرد.
با این حال، GPT-4o بیچالش هم نبود. دستکم هشت پرونده قضایی ادعا دارند که مدل باعث تشدید بحرانهای سلامت روان شده است، با این استدلال که لحن تأییدگرایانه آن به آسیب به خود در کاربران آسیبپذیر کمک کرده است. این موارد چالشهای اخلاقی هوش مصنوعی با هوش عاطفی را نشان میدهد و سوالهایی درباره مرز بین حمایت و وابستگی ایجاد میکند.
OpenAI این پیچیدگیها را در پست وبلاگی ژانویه به رسمیت شناخت و اشاره کرد که بازخورد کاربران GPT-4o بر شکلگیری مدلهای جدیدتر تأثیر داشته است. با این حال، تصمیم به بازنشسته کردن مدل نشاندهنده تغییر گستردهای است که بر ایمنی و مقیاسپذیری نسبت به نوستالژی اولویت میدهد.
ماجرای GPT-4o درس روشنی برای بازاریابان و توسعهدهندگان هوش مصنوعی درباره ریسکها و مزایای طراحی عاطفی ارائه میدهد. همانطور که سیستمهای هوش مصنوعی نقش فزایندهای در تعاملات انسانی بازی میکنند، نیاز به تعادل بین پیشرفت فناوری و مسئولیتپذیری هرگز به این اندازه حیاتی نبوده است.
