کسبوکارهای اینترنتی: قطعی اینترنت کمر ما را شکست، از ورشکستی نجاتمان دهید!
قطع اینترنت بینالمللی در بیش از ۱۰ روز اخیر، زیانهای قابل توجهی به کسبوکارهای اینترنتی و فعالان حوزه دیجیتال وارد کرده است. هرچند برخی پلتفرمهای داخلی مانند «بله»، «ایتا»، «روبیکا» و «سروش» به تدریج فعال شدهاند و مرورگر گوگل نیز اخیراً دوباره در دسترس قرار گرفته است، اما تداوم محدودیتها همچنان بسیاری از کاربران و کسبوکارها را با بحران مواجه کرده است.
کاربران فضای مجازی و فعالان دیجیتال بارها در پیامهای خود تأکید کردهاند که قطع اینترنت، زنجیره تأمین و ارتباطات تجاری داخلی و خارجی را فلج کرده و ادامه این وضعیت، پیامدهای جبرانناپذیری برای اقتصاد دیجیتال دارد. کسبوکارهای کوچک و استارتاپها بیش از دیگران آسیب دیدهاند و خطر ورشکستگی بسیاری از آنها، معیشت خانوارهایی را تهدید میکند که تنها منبع درآمدشان اینترنت است.
در روزهای ابتدایی قطع اینترنت، بسیاری از شرکتها از توقف کامل سیستمهای فروش آنلاین، انتقال دادههای مالی و ارتباط با شرکای داخلی خبر دادند. این موضوع نه تنها جریان نقدینگی آنها را مختل کرده، بلکه توانایی حفظ نیروی انسانی و اجرای تعهدات قراردادهای خارجی را به شدت محدود کرده است. کارشناسان اقتصادی هشدار دادهاند که حتی یک روز قطعی اینترنت، خسارات اقتصادی زیادی ایجاد میکند و ادامه آن میتواند منجر به خروج سرمایه، کاهش انگیزه سرمایهگذاری در فناوری و آسیب جدی به اعتبار بینالمللی کشور شود.
دانشجویان و اساتید نیز با عدم دسترسی به پایگاههای داده علمی، نرمافزارهای تخصصی و پلتفرمهای آموزشی مواجه شدهاند و فرآیند آموزش دچار اختلال شده است. در شبکههای داخلی، انتقادها نسبت به عدم اطلاعرسانی دقیق درباره مدت زمان احتمالی رفع قطعی اینترنت، به اوج خود رسیده و مردم خواهان ارائه یک نقشه راه شفاف برای تضمین پایداری خدمات ارتباطی هستند.
قطع اینترنت نه تنها به اقتصاد دیجیتال آسیب میزند، بلکه اثرات اجتماعی قابل توجهی نیز دارد. دسترسی محدود به منابع خبری معتبر، خدمات حیاتی سلامت و شبکههای حمایتی خانوادگی، حس انزوا و بلاتکلیفی را افزایش داده است. شهروندان از مسئولان درخواست دارند که اینترنت را نه به عنوان یک ابزار قابل قطع، بلکه به عنوان زیرساختی حیاتی و پایدار، مشابه آب و برق، در نظر بگیرند.
کارشناسان بر این باورند که این بحران میتواند به فرصتی برای تقویت زیرساختهای مقاوم، سرمایهگذاری در منابع آفلاین و آموزش همگانی سواد دیجیتال تبدیل شود تا وابستگی مطلق به یک منبع مرکزی کاهش یابد.
در نهایت، هر ساعت توقف اینترنت در یک اقتصاد مدرن به معنای تحمل زیان هنگفت بر دوش خانوادهها و تهدید بنیانهای کارآفرینی است؛ بنابراین رفع محدودیتها و برنامهریزی برای پایداری زیرساختهای دیجیتال، یک ضرورت ملی است.
