سرویسهای هوش مصنوعی ایرانی بازندهتر از همیشه
هوش مصنوعی که امروزه به ابزار کلیدی افراد در فعالیتهای حوزه دیجیتال تبدیل شده، در نبود آن اختلالهایی در فعالیت وجود دارد.
در واقع با وجود آنکه از توان داخلی در ارائه ابزارهای هوش مصنوعی سخن گفته می شود، نه تنها این خدمات در جنگ ۱۲ روزه نشان دادند که امیدی به این ابزارهای داخلی نیست، بلکه اکنون نیز با گذشت ماه ها از جنگ قبلی و فرصت برای جبران کمبودها و نواقص، باز هم شاهد آن هستیم که با قطع اینترنت بین الملل، باز هم این ابزارهای هوش مصنوعی قادر به ارائه خدمات نیستند.
در این میان با قطع اینترنت بین الملل انتظار می رفت دسترسی به پیام رسان ها، ابزارهای هوش مصنوعی بومی و سایت های داخلی با سهولت میسر شود، اما اکنون که وقت خودنمایی توان داخلی در حوزه فناوری است، باز هم روسیاهی بر این ابزارها و خدمات ماند و از این امتحان هم سرافکنده شدند.
با ورود به برخی پیام رسان های داخلی و انتخاب قابلیت هوش مصنوعی آنها به بن بست می خوریم و با پیام اختلال و قطعی مواجه می شویم یا دقیقا در چنین شرایطی استفاده از این ابزارها اشتراکی و پولی می شود.
اگر هزینه ای برای این فناوری ها می شود تا در شرایط چه عادی و چه حساس مردم بتوانند از توان داخلی استفاده کنند، پس چرا در چنین لحظات حساسی که وقت خودنمایی است، این ابزارها شانه خالی می کنند و مردم را سرگردان؟
چه نهادی پاسخگوی فقدان و ضعف چنین فناوری هایی در کشور است که در دنیا به راحتی در دسترس هستند و به صورت معمول استفاده می شود، اما ما در شرایط حساس کشور نه دسترسی به اینترنت بین الملل داریم و نه توان داخلی مان پاسخگوی نیازهایمان در حوزه فناوری است؟
به هر حال سرمایهگذاریهای حاصل شده در این بخش گویی بیهوده بوده و چندان معنا نداشت و باید به جبران آن پرداخت.
